Przykład analizy szkód łowieckich w województwie pomorskim

Województwo pomorskie jest regionem o zróżnicowanym rolnictwie. Obok dominujących upraw zbożowych istotne znaczenie mają także ziemniaki, buraki cukrowe, rzepak oraz rośliny uprawiane na glebach lżejszych. W praktyce terenowej szkody łowieckie w województwie pomorskim często wymagają bardzo dokładnego odróżnienia rzeczywistego żerowania zwierzyny od zmian wynikających z technologii uprawy, wilgotności gleby albo przejazdów maszyn.

W ziemniakach problem jest szczególny, ponieważ najważniejsza część plonu znajduje się pod powierzchnią gleby. Z poziomu gruntu widać redliny, ślady naruszenia gleby, fragmenty uszkodzonej naci, miejsca rozkopane lub spłaszczone, ale sama ocena wizualna nie zawsze pokazuje pełny charakter szkody. Szkody od dzików w ziemniakach wymagają więc oceny nie tylko powierzchni naruszonej, ale również sposobu uszkodzenia redlin i prawdopodobnego wpływu żerowania na bulwy.

Kazus terenowy: szkody od dzików w ziemniakach w powiecie człuchowskim

Przykładem może być analiza szkód w uprawie ziemniaka położonej w powiecie człuchowskim. Powierzchnia objęta analizą wynosiła 42,9 ha. Nalot wykonano we wrześniu 2025 r., czyli w okresie, w którym redliny są nadal dobrze czytelne, a uszkodzenia spowodowane ryciem i wyjadaniem bulw mogą być odróżniane od śladów technologicznych związanych z prowadzeniem uprawy. Termin był istotny, ponieważ przed zbiorem można jeszcze ocenić przestrzenny układ uszkodzeń w odniesieniu do całego pola.

Głównym sprawcą szkód były dziki. Charakter uszkodzeń odpowiadał typowej morfologii szkód w ziemniakach: widoczne były rozkopane redliny, miejsca wyjadania bulw, lokalne naruszenie struktury gleby, fragmenty z uszkodzoną nacią oraz skupiska intensywnego żerowania. Szkoda nie miała postaci jednego regularnego płatu. Występowała w kilku ogniskach, które układały się zgodnie z kierunkiem przemieszczania się dzików po polu.

Kluczowym problemem była ocena, które naruszenia redlin rzeczywiście odpowiadały żerowaniu dzików, a które mogły wynikać z przejazdów, nawrotów maszyn, lokalnego osiadania gleby albo wcześniejszych zabiegów agrotechnicznych. W uprawie ziemniaka ślad powierzchniowy nie zawsze oznacza szkodę łowiecką. Dopiero układ naruszeń, ich nieregularność oraz powiązanie z miejscami intensywnego rycia pozwalają ocenić, czy mamy do czynienia z typowym żerowaniem zwierzyny.

Opracowanie wykonano z materiału o rozdzielczości około 1,7 cm/px. Przy powierzchni 42,9 ha taka dokładność pozwoliła czytelnie pokazać przebieg redlin, miejsca ich naruszenia oraz fragmenty, w których szkoda miała charakter skupiony. W przypadku ziemniaków szczególnie ważne było nie tylko zaznaczenie obszaru uszkodzonego, ale również rozróżnienie, czy widoczne zaburzenia mają charakter biologiczny, technologiczny czy wynikający z warunków glebowych.

Tego typu szacowanie szkód łowieckich dronem w województwie pomorskim jest szczególnie przydatne przy uprawach ziemniaka, gdzie sama obecność naruszonej gleby nie wystarcza do prawidłowej oceny. Ekspertyza z nalotu pozwala pokazać układ szkody względem redlin, obrzeży pola i miejsc, w których dziki najintensywniej żerowały.

Wnioski z analizy

W analizowanym przypadku najważniejsze było odróżnienie szkody łowieckiej od zwykłego naruszenia redlin. W ziemniakach ślady widoczne na powierzchni pola mogą mieć różne pochodzenie. Przejazd maszyną, nawrót technologiczny albo lokalne osiadanie gleby nie są tym samym co rozkopanie redlin i wyjadanie bulw przez dziki.

Przy szkodach od dzików w ziemniakach istotne jest, aby nie oceniać wyłącznie wielkości widocznej plamy na polu. Znaczenie ma również głębokość i charakter naruszenia gleby, ciągłość uszkodzeń wzdłuż redlin oraz występowanie skupisk intensywnego żerowania. Dopiero te elementy pozwalają odróżnić przypadkowe zaburzenia powierzchni od szkody łowieckiej mającej realny wpływ na plon.

Dokumentacja szkód łowieckich z drona pozwoliła uporządkować materiał według przebiegu redlin i rozmieszczenia ognisk szkody. Dzięki temu analiza nie sprowadzała się do ogólnego stwierdzenia, że gleba była miejscami naruszona, lecz wskazywała, które fragmenty pola odpowiadały morfologii żerowania dzików, a które wymagały ostrożniejszej interpretacji.

Przy wstępnej ocenie skali problemu pomocny może być również kalkulator szkód łowieckich, który porządkuje dane dotyczące powierzchni uprawy i orientacyjnego poziomu uszkodzeń. Przy ziemniakach wynik liczbowy powinien być jednak zawsze zestawiony z charakterem naruszenia redlin i prawdopodobnym wpływem szkody na bulwy.

Najczęściej spotykane problemy przy szkodach łowieckich w województwie pomorskim

W województwie pomorskim szczególne znaczenie mają szkody w uprawach, w których trzeba odróżnić żerowanie zwierzyny od śladów technologicznych lub naturalnych zmian gleby:

• szkody od dzików w ziemniakach w województwie pomorskim, obejmujące rozkopane redliny i wyjadanie bulw,
• szkody łowieckie w ziemniakach przed zbiorem, gdzie trzeba ocenić rzeczywisty wpływ żerowania na plon,
• dokumentacja szkód łowieckich z drona w uprawach ziemniaka prowadzonych na redlinach,
• problemy z odróżnieniem rycia dzików od śladów przejazdów i nawrotów technologicznych,
• ekspertyza szkód łowieckich w uprawach okopowych na terenie Pomorza,
• szacowanie szkód łowieckich w ziemniakach na polach o zmiennej wilgotności gleby.

W takich sytuacjach ekspertyza z nalotu Sky Agro Tech pozwala przedstawić szkodę w sposób dopasowany do specyfiki uprawy ziemniaka. Przy redlinach liczy się nie tylko ogólna powierzchnia naruszonego pola, ale również przebieg uszkodzeń, ich nieregularność i związek z typowym zachowaniem dzików. Dla rolnika oznacza to dokumentację bardziej przydatną niż pojedyncze zdjęcia z ziemi, ponieważ pokazuje nie tylko ślad, ale także jego znaczenie dla rzeczywistej oceny szkody.